Leishmania

Leishmania.

Is een parasitaire ziekte die overgebracht wordt door het zandvliegje (phlebotomus) dat besmet is door de leishmania parasiet. Dit vliegje is eigenlijk een mugje dat tijdens de ochtend en avondschemering actief is en  steekt om bloed te zuigen. Via het speeksel wat daarbij vrijkomt wordt de besmetting overgedragen op de hond. Leishmania kan alleen worden overgebracht door tussenkomst van de zandvlieg.

Leefomgeving van en bescherming tegen het zandvliegje.

Het zandvliegje leeft o.a in de warme landen rondom de middellandse zee in de vochtige gebieden. Honden die mee op vakantie gaan naar bijv, Spanje of Zuid-Frankrijk  kunnen  besmet worden. Belangrijk is om uw hond goed te beschermen met een scalibur band tegen teken die tevens effectief is tegen de zandvlieg.

Houdt  uw hond in  deze landen tijdens de ochtend en avondschemering binnen.

 

 Zandvliegje. Komt in Nederland niet voor. Het klimaat is hier niet gunstig.

Besmetting.

Heeft het zandvliegje een hond besmet dan zal de parasiet zich in eerste instantie  terugtrekken om zich in te kapselen in het beenmerg, de lever, milt en/of de lymfeklieren. De hond is nu drager, maar hoeft niet ziek te zijn of ooit te worden zolang de leishmaniaparasiet in ruste blijft.

De parasiet kan, zolang ze  niet actief is,  niet worden opgespoord middels een bloedtest. Tussen besmetting en een eventuele uitbraak van de ziekte kunnen jaren voorbij gaan.

Op het moment dat de afweer van de hond afneemt door ondervoeding, een operatie, stress, kan de parasiet kans zien om toe te slaan en actief worden.  De parasiet komt in de bloedbaan terecht en de hond wordt ziek.

Symptomen

Leishmania kent een diversheid aan symptomen wat het lastig maakt de ziekte te herkennen. Dierenartsen in Nederland/België zullen niet automatisch aan deze ziekte denken. Bent u met uw hond in een middellandse- zee -land op vakantie geweest of heeft u een hond geadopteerd uit één van deze landen, maak hen dan attent op deze ziekte als u 1 of meer van onderstaande symptomen herkent.

Algemeen beeld van de hond:

- lusteloosheid ( kan buiten als hij los is nog heel actief zijn)

- valt af ondanks voldoende voeding

- slaapt veel

- heeft last van kreupelheid bijv. manken met één pootje

- gewrichtsaandoeningen

- opgezette lymfeklieren

- koorts.

- Kan neusbloedingen  hebben.

- Regelmatig diarree en braken door chronische maagdarmontsteking.

Zichtbare symptomen:                                                   

- rode pukkeltjes langs de oorranden welke wondjes kunnen worden of gaan schilferen.

- Verlies van haar rond de ogen, alsof de hond een brilletje draag.

- Dunner worden van de vacht en kale plekken

- Zweertjes en wondjes op de huid.

- Rode geïrriteerde huid die jeukt.

- Nagels die te snel groeien of broos zijn.

- Bleke slijmvliezen.

Inwendige symptomen:

- vergrote lever of milt

- nierinsufficiëntie ( grootste doodsoorzaak bij LM)

Testen:

Er zijn verschillende testen die aan kunnen tonen of de hond leishmania

positief is.

Erlichia heeft een aantal symptomen die overeenkomen met die van leishmania.  Verstandig is om de hond op beide ziektes te laten testen.

PCR :

De Polymerase Chain Reaction (PCR) gaat op zoek naar sporen van het DNA van de parasiet. Het meest betrouwbaar is om dit te doen via een punctie van het beenmerg.

U komt te weten of de hond besmet is met leishmania of niet. Deze test laat niet zien of de ziekte op dat moment actief is.

IFI:

De Immuno Fluorescentie afweerstoffentest (IFI)  meet de afweerstoffen tegen de parasiet in het bloed. Is de parasiet niet actief dan zal de uitslag negatief zijn terwijl de hond wel drager kan zijn. Is de parasiet actief zal de uitslag positief zijn en de waarde aan afweerstoffen meten.

De IFI test is aan te raden als de hond één of meer van  bovengenoemde symptomen heeft.

ELISA:

Meet de antilichamen in het bloed tegen de parasiet. In een vroeg stadium van besmetting kan deze test vals negatief zijn. Herhaling na een aantal weken is aan te raden. Deze test geeft 80% tot 100% procent betrouwbaarheid.

DAT:

Direct Agglutination Test (DAT) meet evenals ELISA de antilichamen in het bloed en kan eveneens in het beginstadium een vals negatieve uitslag geven.

Bij een negatieve uitslag is herhaling na een aantal weken aan te raden.

Behandeling:

Alopurinol:

De behandeling van Leishmania bestaat in beginsel uit een kuur alopurinol. Dit is een mensenmiddel tegen  jicht en kan in tabletjes of vloeibaar toegediend worden. Alopurinol brengt de parasiet in rusttoestand, maar doodt de parasiet niet.

Glucantime:

Is een injectiekuur van maximaal 30 dagen en wordt aangeraden ( door Spaanse dierenartsen) wanneer bepaalde waardes in het bloed zijn verhoogd. Dit in combinatie met alopurinol.  Glucantime injecties kunnen alleen worden toegediend als lever en nierwaarden goed zijn.

De gecombineerde behandeling heeft aangetoond dat bij veel honden het opnieuw actief worden van leishmania langer uitgesteld wordt of zelfs wegblijft.

Milteforan: een nieuw, vloeibaar medicijn dat bij de voeding gegeven kan worden. Het heeft hetzelfde effect als Glucantime, onderdrukt de parasiet.

Voordeel van Milteforan zijn, geen injecties, geen belasting voor de nieren.

Nadeel kan zijn dat sommige honden er misselijk van worden en hun eetlust verliezen. Om dat tegen te gaan kan de hond medicatie krijgen.

Ondersteunende middelen:

- solidago complex ter ondersteuning van de nieren

- echinaforte ter ondersteuning van de afweer.

Voor meer informatie over Leishmania kunt u mailen of bellen naar Marijke:

 

Info@beterhondenleven.nl  Tel: 0165-557309.

St. Beter HondenLeven - KvK: 20 159 883 - IBAN: NL97RABO 0 1305 56 041 - Tel: 0165-557309